Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Ты, сэрца, спіш

З “Курантаў”* Ты, сэрца, спіш, без памяці ляжыш, А на то не глядзіш, што я спяваю. Разбудзіся, душа, я малюся, […]

26 красавіка

У небе легкія аблокіі Яны плывуць у шлях далёкі, Услед за хвалямі ракі Сінюткай быццам васількі У спелым, цяжкім, жытнім […]

Я жадаю Быць

Я жадаю быць паветрам… Дыхай разам, дыхай мной. Я жадаю быць вадою… Хай зыйдзе твой боль. Я жадаю быць зямлёю… […]

Восеньскі сум

На крылах сівых, з павуціння, Восень-мастачка па свету вандруе. Прыйдзе – халодным подыхам рэкі студзіць, Стомленую маці-зямлю, людскія галовы цалуе. […]

На хвалёх неба я ляжу

На хвалёх неба я ляжу, Стамлёнага за дзень, У ім я зоры абуджу І месяца прамень, Ды гэта потым, да […]

У гушчарах

У гушчарах, затканых імглою, Шэрым змрокам, на золку ўзару Ахвяруем табе мы сабою Кожны дзень, кожны час, Беларусь! І няма […]

Цуда-раніца

Я думай заняты з відна да змяркання: Шукаю, сяброўка, табе параўнання. Цябе велічаў бы я яснай заранкай, Ды ўсім яна […]

Дзень і ноч варочаю

Дзень і ноч варочаю З ног на галаву… Раскідаю срэбра Ў жоўтую траву. Хто яго падыме, Забярэ з сабой, Ці […]

Куліна

– Гой, казачэйку, папе ж мой, па чым жэ будет поязд мой? – Посажу це за бедрамі, прывежу це торокамі. […]

Белая Русь… Чаму назва такая?

Белая Русь…Чаму назва такая? Тут трэба ўдумацца і не спяшыць. Белая – чыстая, як шкло празрыстая, Светлая, як зімняй раніцай […]

ГРАФАМАН

Для паэзіі дзед той – не суджаны, а кантужаны графаман. І трасянкай сваёй запаскуджанай сам сабе ён паставіў капкан. Уявіў […]

Page 1 of 1012345678910