Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Званы – Марына Влада-Верасень

Колокола
Марина Влада-Верасень
Колокола – Автор неизвестен
пераклад на родную мову

А сення не прыйшла да мяне зноў!
А я чакаў, я спадзяваўся, верыў:
Абудзіць цішыню голас званоў! Голас званоў…
І ўвойдзеш ты ў расчыненыя дзверы!

Ты з рук пальчаткі здымеш ля дзвярэй,
Абыякава кінеш іх на падаконнік…
“Я вельмі змЕрзла, – мовіш, – абагрэй, абагрэй!”
І ты працягнеш мне азяблыя далоні!

Я іх вазьму – пазногцік кожны твой,
Перацалую сэрцам атагрэю!..
О, калі б ты пераступіла парог мой! Парог мой…
Але, трамвай апошні звёз у парк надзею.

А сення не прыйшла да мяне зноў…
А я чакаў, я спадзяваўся, верыў:
Абудзіць цішыню голас званоў! Голас званоў…
І ўвойдзеш ты ў расчыненыя дзверы!

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Званы – Марына Влада-Верасень - Аўтар невядомы