Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Віталіне

Не чакаў я, выяджаючы,
Жа гэткую сустрэну я
Здалося, ўсе пра цябе кажуць, ты
Гэтак ладная й няпэўная

Тое ймя мне не дае спакою,
Пахне вясной мне з боку Ўкраіны
Ды на вуснох застаецца іLY
Гды б вуснаў смак адчуць той дзяўчыны

Ды позіркам зганяеш на столь мяне,
Палыхмяным да падлогі закоўваеш
Я вандрую з табой нібы ў космасе
Калі ж мяне ў гляд канчаткова ўзьмеш

Жадаў бы абмовіць шчэ вочы твае
Ды той спакушаючы водар
Я чакаў таго голасу што ночы яе,
Ў яго б ныркаў бы ў віхор шэрых водаў

Я ўчора меў мары пра тое
Як нашыя твары зьліліся
Як сэрцы туляліся, маё цяпер стогне
Аб тым, іж сны тыя зьніклі ўсе

Чакацьму я ночку наступную
Каб ізноў ‘е шчакі дакрануцца
Што крок да цябе я нібы ў муры б’ю
Але ж змагацьмуся да цалункаў

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Віталіне - Зьміцер Бойка
 »