Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Беларуская вёска

Вымірае, зьнікае ўшчэнт, І падобная ўжо да кіёска, Мой адвечны суцішаны боль, Беларуская родная вёска. Адыходзіць яна ў нябыт, Ды […]

Час імкліва бяжыць

Час імкліва бяжыць скрозь аблокі, Не спыняючы хваляў жыцьця. Усьміхаецца лёс шэравокі: Памятай таямніцы быцьця. Не забудзь, браце, матчынай мовы, […]

Вечар

?і зноў адзін пад сумным небам, і зноў жукаю выйсьця шлях. Я размаўляю тут з анёлам, З сьлязьмі самоты на […]

Дождж iдзе

Дождж iдзе халодны ды глухi, Кроплямi змываючы надзею. Край мой беларускi, край смугi, Сэрца ўспаміны толькі грэюць. Вытрываў нямала наш […]

Згасае сьвечка

Згасае сьвечка, мары незямной, Якую – запаліла ты аднойчы. У душы пустэча, роспач, неспакой, І шлях ты гэты зноў не […]

Адзiнота

Адзiнота… Сумнае слова… Быццам сэрца тваё памiрае, Нiбы дробныя кроплi дажджу На вачах у цябе астываюць… Лягу ў ложак, але […]

Начны раманс

Іду дамоў пад зорным небам, Самотны месяц зiхацiць. Спрабую зберагчы санэтам Агонь каханьня, што кiпiць. Жыве ў сэрцы твая постаць, […]

Я не твой, і ты не мая

Мы з табой, сапраўды незнаёмы, Я не твой, і ты не мая, Паміж намі заўсёды зялёны, І бясконцая сэрцаў гульня. […]

Маіх словаў нячутна болей

Маіх словаў нячутна болей, Не шукайце ўночы сьвятла, Разьвітаўся, напэўна, я з мрояй, Ля мяне, ты, колісь была. Тваіх словаў […]

Вось я, вось ты

Вось я, вось ты, І толькі ноч сівая паміж намі. Вось я, вось ты, Сярод людзей мы нібы здані. Вось […]

Не ляці, пачакай, прыпыніся

Не ляці, пачакай, прыпыніся, На хьвіліну заплюшчы вочы, І да мары сваёй дакраніся, Сярод цемры бясконцай ночы Зьберажы ўсе пачуцьці […]

Page 1 of 41234