Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Сямнаццаць у 69

Калісьці быў прагрэс спакойным. Не надта ў крайнасьці кідаў. Не прымушаў ляцець у прорвы, Ды і паўзці не дазваляў. Усе […]

Пра – Паў

Ці былА ў Вас маці, ПАвал? Больш патанняў не знайсьці. Нескладанае пытанне. Немаўлята ж Ваш крычыць. Не кідайцеся адразу. Нешта […]

Злівай ваду

Прыйшла камісія кантролю у той дурдом, што ледзь жывы. Пытанне простае павольна яна паставіла з журбы. – Як вы праводзіце […]

Чорны дым

Клопат кожны неяк мае. Хтосьці мае праз сям’ю, хтосьці ў справах набывае, на рабоце, на краю. Без клапот калі – […]

Каб-новы час

Давай не сёння будзем спадзявацца. Давай хоць сёння зробім гэты лёс. У нас было даволі часу браце, каб давясьці да […]

Межы

Калі спякотна – прыпячэ. Няхай і ўлезеш у лядоўню. Ня хопіць часу на яе. Не дастаткова спёку звонку… Сваё цяпло […]

Я не разумны і непрадказальны

Я не разумны і непрадказальны. Мяне заўсёды вучаць і клянуць. Але навошта ж мне далі каханне, таму дагэтуль вось пакуль […]

Страта

Прачнулася я ноччу ўся ў поце. Мне нешта снілася, а што не ўзгадаць. І кінулася я да вакна ў турбоце, […]

ТРЫНАЦЦАЦЬ СЛУПОЎ

Было аднойчы у краіне, Адной, далёкай ад усіх Недастаткова людскай сілы, Каб утрымаць грамадства ціск. На самым версе піраміды, Перакулённай […]

Дыялог з бажком

Кошка ходзіць па дывану. Выбачайце, – дыванУ. Раптам села, як ля брамы, І глядзіць, што я пішу. Напісаў – уздрыганулась. […]

Катастрофа

Недавымаўлена слова, недавымаўлены сказ, не далі зрабіць высновы. Зразумець і даць адказ. Замаўчалі. Без пытанняў. Бо пытанняў не было. Вочы […]

Кукарача

Кожны спіць наколькі мае свой уласны лад жыцця. Хто зязюлю ў доме ладзіць, а хто пеўня ў плоце, ля. Але […]

АЗАРЭННЕ

Як задаволіць пагадненне паміж табою і душой?, калі няма ў ім азарэння, падараванага праз бой? Душа і ты – не […]

ШТУЧНАЕ СВЯТЛО

Бывае так працягла ноч, Што дню, здаецца, не саступіць Але будзільнік б’е чагосць, І ўжо няма чаго марудзіць. Я узнімаю […]

Page 1 of 71234567