Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Марзянкай

Ноччу гэтай ходзяць Янкі
па сваю адну каханку.
Шчыра? Не? Але ж жаданне,
жарсць у кожным ёсць каханні.

На купаллі дзесць дзяўчаты
стравай хлопцам без палацаў.
Каб смачней была ім ежа
і вянкі без кветак бэзу.

Мятны водар супакоіць,
спакайней каб і з размовай
соль і хлеб свой спрабавалі,
і ніколі не кідалі…

Хай плывуць далёка ў мора
толькі царскія кароны,
што на кожным каравае
для гасцей вялікіх ззяюць.

Птушкі будуць раніцою
шчабятаць пра іх пагоню…
І князёў за іншым шчасцем,
І царыц Марый у жарсцях.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Марзянкай - Франак Нырка