Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Услед за прывідам

Цішынёй агарнула, нібыта прасцінай,
Атуліла нябёснай слязою дажджу…
Калыханкаю гушкала водар язьмінны
Што застаўся між намі, як яблык ў раю.

Прыхавала вачамі ахвярнасць аблокаў,
Неспадзеўны й чаканы іх мяккі прылёт..
Паміж безліч стаптаных дарэшты дарогаў
Пра цябе мне шаптаў летуценнік-чарот…

Напамінам ружовай зарніцы світанкаў
Малявала прасцягі разлучаных душ…
Для таго, хто з самотаю зжыўся ці змалку,
Для тае, хто не здыме журбы капялюш…

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Услед за прывідам - Павел Гаспадыніч