Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове




Верш Чарот



Восень – жыцця паварот:
Свет атуляе знямога,
Млее ў сутонні дарога…
Выйсця не мае другога –
Дрэмле чуллівы чарот.

Як успамінам пяшчот,
Светла ірдзеюць бярозы.
Высахлі росныя слёзы.
Дзень абяцае марозны
Змёрзлай хмурыначкі спод.

Туліцца к лесу чарот
У безнадзейнай галечы,
Быццам прыход халадэчы
Чуе і ціснецца к печы
Рыжы знясілены кот.

Нізкі птушыных чарод
Шлях свой даверылі зорам.
Ціха згасае за борам
Сонца закатнага сорам –
Раніца наадварот.

Чахне ля рэчкі чарот
Ніца, гаротна, убога.
Што ты ўсё шэпчаш, нябога?
Не даляціць да нікога
Твой спавядальны зварот!

Валкага ветаха ўсход
Зноў адбірае надзею.
Ветрык увечар цішэе,
І дашаптаць не паспее
Важнае нешта чарот.

Богам забыты прыход,
Свет, на які я малюся,
Край, што завуць Беларуссю, –
Можна, к табе прытулюся,
Быццам гаротны чарот?..





1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Чарот - Георгій Ліхтаровіч