Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Вера

Спадзяюся на цуд. Пад квітнеючай слівай, Дзе бялюткая квецень віруе, як снег, Зноў хачу цябе ўбачыць прыгожай, шчаслівай. Хай прыпыняць […]

Хвоі шумяць

Хвоі шумяць вершалінамі звонку. Ціха сухая ігліца злятае. Дзяцел дзяўбе сухастоіну звонка – Хату будуе ці корму шукае? Ціха пад […]

Дажынкі

На мурожнай жнівеньскай атаве – Жоўты ліст, як сцёртая манета. Напамін, што восень неўзабаве Згорне цеплыню ў свае загнеты. А […]

Цячэ вада з нябёс бясконца

Цячэ вада з нябёс бясконца, Ілье, цурчыць на ўсе лады. Майго чаўна старое донца Таксама дадае вады. Бездапаможна звяў мой […]

Маёнтак

Кніжку неяк гартаў і заўважыў Я гравюру сядзібы старой: Парк, палац, ліхтары, экіпажы – Самавіты і ўтульны настрой. Мне сказалі […]

За вокнамі слата і скруха

За вокнамі слата і скруха – Вось-вось і восень праміне, Гаротная, як пабіруха… Апошняя ў сусвеце муха Знайшла прытулак у […]

Марнее вёска

Марнее вёска на вачах, Ссыхае, як галіна. Звялі балоты – лес зачах, Цяпер замест ракі ў хмызах Блукае ручаіна. Гібее […]

Пра родны кут

Нарог сумуе па раллі, Паэт – па вёсцы родненькай. Амаль дашчэнту задзяўблі Паэзіяй гаротненькай! Цячэ сляза, займае дух: Ад глебы […]

Чарот

Восень – жыцця паварот: Свет атуляе знямога, Млее ў сутонні дарога… Выйсця не мае другога – Дрэмле чуллівы чарот. Як […]

Правапіс

Як гаворыцца, так і чуецца, А як чуецца – так і пішацца. Не напісана – не друкуецца, Так і гутарка […]

Ледзь чутны спеў у цішыні

Ледзь чутны спеў у цішыні Скляпенняў велічных сабора. Журба, надзея і пакора Лунае ўзнёсла ў вышыні Самотна, быццам плач пра […]

Прыходзь!

Апошнім часам, па вясне, Чакаю ўсё часцей, Калі салоўка распачне Свой спеў – чысцей, чысцей! І ненарокам падштурхне Ўспамін пра […]

Адраджэнне

Здаецца, яшчэ ўчора ля ракі Хмызы стаялі голыя, як драбы. І, голле параскінуўшы ўбакі, – Дубы ў палях, як сушаныя […]

Адзінства

Празрыстай адзіноты краявід – Ён быў да нас і будзе ён заўсёды: Блакіт нябёс і пушчы аксаміт, Буслы, вясёлкі, зорак […]

Page 1 of 41234