Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш У парыве вечнага імкнення

У парыве вечнага імкнення,
Блукаў па краю пустаты,
Шукаў я там душы свячэнне,
Крыніцу светлай чысціні

Я верыў, марыў, спадзяваўся,
І раптам убачыў: “Вось яна”,
Як збожжа чысціцца ад пустазелля,
Ачысцілась мая душа

Ад цемры смутку, цяжкіх крокаў,
І тлена ўсіх дурных надзей,
Уратавала ад злых зрокаў,
Святлом душы сваёй агней

Агонь ў вачах свяціў пяшчотна,
Як быццам у іх уся дабрата,
І загарэцца непазбежна,
Імкнулася мая душа

Усё то, што дорыцца табою,
Знішчае ў сэрцы пустату,
Бо разам ты ўжо са мною:
“Кахаю вечна і люблю!”

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш У парыве вечнага імкнення - Міхал Будаеў