Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове






Верш …І тады закрычаў. І роспачны крык

…І тады закрычаў. І роспачны крык
праз храмы канфесій, праз выбухі й кулі
вырваўся ў космас і ў вечнасці знік.
Зямляне яго не пачулі.

І тады зразумеў: падабрала бяда.
А ў бяды ўсё ж спагады паболей –
як жыццё і ратуе, і топіць вада…
Не крычыце зямлянам ніколі.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)

Верш …І тады закрычаў. І роспачны крык - Лявон Неўдах