Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш БАЛАДА ПАЎЛІНЫ МЯДЗЁЛКІ

(12.09.1893–13.02.1974)

“Снілася дзяўчыне…”
Янка Купала

Снілася дзяўчыне залатое ранне,
Снілася дзяўчыне вечнае каханне.
Ды нічога вечнага не было й не будзе,
Ранне залатое не патрэбна людзям,
Як не трэба воля, як не трэба вецер…
Не засвецяць зоркі, як не прыдзе вечар,
Як вясна не прыдзе, сад не закрасуе.
Снілася дзяўчыне, што яе цалуе
Самы найпрыгожы, наймілейшы самы,
І ляціць лістота– пісьмы-тэлеграмы–
З явара сівога да краса-каліны
У чужыну-далеч з любае Айчыны.
Сніліся дзяўчыне часта немаўляты,
Нібы кветкі ў садзе ля бацькоўскай хаты,
І ў слязах дзяўчына сустракала ранне,
І глядзела ў поле, дзе ў густым тумане
Не чужая постаць, як туман, знікала…
Снілася дзяўчыне, што яна сказала,
Што сказаць прад Богам і людзьмі хацела.
І душой у неба, як матыль, ляцела
Ад размоў і чутак, ад усмешак, смеху,
Каб бліжэй да Бога, каб бліжэй да грэху…
Снілася жанчыне, што яна дзяўчына,
Снілася мужчыну Беларусь-краіна…

15.05.2002

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш БАЛАДА ПАЎЛІНЫ МЯДЗЁЛКІ - Віктар Шніп