Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове




Верш Жанчына і лета



Жанчына і лета

Пасталела лета
Між бяроз адчай
У гадах кабета
З нову не пачаць

Памяняла фарбы
Шчырасцю узяло
А кабеце хоць бы
Пара добрых слоў

Дорыць садавіну
Церпкае віно
Журыцца жанчына
У галаве адно

Лета цераз зіму
Зноуку немауля
Сэрца яе шчыміць
Забярэ зямля





1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Жанчына і лета - Уладзімір Гайдук