Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Прыгажосці ранішняга лета

Бачыш, першыя праменьчыкі сонца ско́кнулі, –
адразу абуджаецца ўсё ў навако́ллі нао́гул.
Праменьчык трапляе ў маё акно і валіцца
ў мае заплюшчаныя вочы, арганізм прачынаецца.
Хто́сьці рана ўстае – таму БОГ дае.
Я ўзнімаюся і ў падворак выхо́джу:
– якая прыгажо́сць ранішняга лета, о Божа!

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Прыгажосці ранішняга лета - Ольгерд Гарыца