Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове






Верш Пераклад санета 130 У. Шэкспіра

Зусім не сонца – бляск яе вачэй
І не каралы – вуснаў спелы тон.
Бялюткасць грудзяў снега не ярчэй
Ды й валасы – не хвалі наўздагон.

З квіценнем роз шыкоўных на кустах
Не параўнаю скроняў прыгажосць.
І любы пах – маёй каханай пах –
Не лепшы водар з тых, што ў свеце ёсць.

Хаця й прыемна голас мілай чуць,
Але ж і ён – не спевы салаўя.
Калі ж Багіні недзе існуюць,
Тут, на зямлі, адзіная – мая.

Таму, напэўна, так яна цудоўна
І ёй не трэба слоў маны любоўнай…

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)

Верш Пераклад санета 130 У. Шэкспіра - Таццяна Дзям'янава