Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Вецер трупы вынасіў у вёдрах

З дубувецця
Вецер едзе
Каб вам вЫнесці мазгі,
Ля крывішчы
Вецер свішча
Зноў узводзячы куркі.
А адпілкі уцякаюць,
Дождж і хмары даганяюць,
Перарэзваюць паджылкі,
Выразаюць печань, ныркі.
Вось такія ў ветра мары.
Вецер зазірнуў у клюб
Каб зрабіць з вантробаў суп,
Пераварвае ён косткі,
Жэстачайшы страўнік,
Жорсткі.
Бл. дзі закрычаць: начальнік!
Злітуўся, не забівай!
Адчыняюць свой я. альнік –
А у ім гнільлё-эмаль.
Вецер адказаў: цмакталі
Вы у туркаў шлёндры!?
Атрымайце тады сталі!
Трупы вынасіў у вёдрах.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Вецер трупы вынасіў у вёдрах - Алесь Круткін