Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш ВАР’ЯТКА

Хай зоркі разгараюцца ў нагах
І сплетніцы нямеюць ад здзіўлення,
Наперакор сабе – ў тваіх руках
Мая журба, мой сорам і сумленне.

Вар’яткай дзікаю мяне лічы,
Лічы за глупства ціхае маленне:
Наперакор табе стамлюся я ўначы
Ля губ тваіх і сэрца на каленях.

Наперакор табе прыйду я ў дождж,
Прымі, як ёсць, дзявочае стварэнне…
Не руш майго вар’яцтва, і ўсё ж
Дай ад яго хоць кропельку збавення.

Дай мне збавенне ад тваіх вачэй,
Ад рук, і ад плячэй, і вуснаў хмелю…
Не ведаю, ці будзе мне лягчэй,
Калі вар’яцтва напалам падзелім.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш ВАР’ЯТКА - Вера Буланда