Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Пра зялёных чалавечкаў

Зоркі блукаюць і пахнуць чаротам
Месяц зышоўшы смяецца над дротам
Нехта зялёны зваліўся пад плотам
Зоркі, талерка і шклянка са шпротам

Я жа мой дружа ня мог абазнацца!
Хто тут такія я мог здагадацца:
Палец нагі зноў вылазіць праз боты
Быццам няма аніякай турботы!

Ў сеціве зноў я шукаю адказы
Як мне адбіцца ад гэтай заразы
Раіў мой сябра мядзведзь віні пух…
Ў плоце талерка зялёных ўдвух!

Трэці прыйшоў і ўжо ходзіць кругамі
Ў руку бяру я цытат Муракамі
Ён мне сказаў, што “далі калідор!”
І ў агарод за закускай папёр!

Дзед мой раз’юшан ўзяўся за вілы
Тыкнуў дубінай ў лыч што ёсць сілы
Стукнуў з нагі, кулакамі ў нос
Трэці дваіх ў бальніцу павёз…

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5.00 out of 5)

Верш Пра зялёных чалавечкаў - Рыгор Жук