Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Мастадонт

У яго жалезны кожны тэзіс
і цытат жалезных грозны звон.
і чаго, чаго ў навуку лезе
Гэты мастадонт?
Выбівае п’едэстал з-пад Ніцшэ,
Шпенглера лупцуе, аж касее,
А на кожнай вузенькай спаднічцы
Вочы сее.
Цёмны ідал, кнырысты і дужы,
Што яму да ісціны жывой!
Ён стагоддзяў мудрасць тупа душыць,
і бяднееш ты, сучаснік мой.
Толькі ён сябе не лічыць лішнім,
На цытатным корме раздабрэў.
Дзе тут дыялектыка?
Калі ж ён
Грукнецца, загнецца, адамрэ?

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5.00 out of 5)

Верш Мастадонт - Пiмен Панчанка