Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Поле дзікае

Поле дзікае.
п. данской зямлі.

Поле дзікае, стэп залаты
І лісьцё вінаграднаю крышай
Дараваны мне лёсам каб жыць,
Ці памерці іх воляю вышняй.

Край кавунный і жнівеньскій дзень,
Трава ў пояс, бы сьценкай чарот
І яе каля плота ніхто не скубе,
Бо жывёл не трымае ніхто.

Край кавунный! Мой жнівеньскій дзень!
Поле дзікае! Стэп залаты!
Век зьвякуй, ды адказ не знайдзеш:
Ці памерці? Ці трошкі пажыць?
-23.08.14.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Поле дзікае - Міхась Карцялёў