Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Кнізе

Гамонім разам праз стагоддзі,
Папера стала корнем дрэва.
Як шэпат лісцяў, носіць вецер
Нашы словы, што мы пакінулі
У радочках.
Мы пакідалі часткі думак,
Каб неяк вырашыць пытанні,
Праз доўгі час ці пару сутак.
Мы з чытачом маем спатканне,
Калі на тое час ён знойдзе,
На сто старонак у гэтым годзе.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Кнізе - Лілі Заічы