Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Адгалосак

Не ляцелі ва ўсе бакі гузікі,
Наш палац быў дзіраваю хіжынай.
Сарамліва хаваючы вусікі,
Да ката заляцалася мышына.

Не крычалі, на раны ня дзьмухалі,
Не былі. Толькі рвецца нахальна,
Дачапіўшыся глупаю мухаю,
Успамін, што ярчэй за рэальнасьць.

Кот на лапы так мягка саскочыў,
Прыхаваўшы лясную драпежнасьць.
Мы з табой паасобку пакрочым:
Што прайшло, тое ўжо непазьбежна.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Адгалосак - Канстанцін Путронак