Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Паміраюць вёскі

Паміраюць вёскі…
Паміраюць вёскі… Паміраюць
Без чумы, бяз мору, без вайны.
Цэлыя сузор’і патухаюць
Назваў вёсак роднай стараны.

Дубавое, Пірагі, Мартасы,
Стаськава, Трубіліна, Дубкі…
Не прапалі за ваенным часам,
Зьніклі з мапы ў мірныя вякі.

Быццам невядомая навала
Ўвасабленьне незямнога зла
Рукі-ногі паралізавала,
У магілы ўсіх людзей зьвяла.

Гракава, Пажарышча, Заходна,
Хізава, Шкалёўка, Баркуны…
Хто натхняльнік той антынароднай
Дзікай неаб’яўленай вайны?

Адкажыце ж мне: калі, нарэшце,
Над краінай зашуміць вясна,
Спыніцца праклятае нашэсьце,
Скончыцца бясконцая вайна?
21.05.2013

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Паміраюць вёскі - Георгі Станкевіч