Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш На магілах герояў

Ускрай старых магіл, дзе хвоі
Угору вынеслі шатры,
Знайшлі прыпынак і героі,
Святой зямлі багатыры.

Стаіць у рад, з армейскай зоркай,
Шарэнга стромкіх пірамід.
Жанчына пройдзе, ўздыхне горка
I кіне вочы на іх шчыт.

Пісалі рукі чыесь шчыра:
Хто, дзе загінуў і калі,
Партрэт байца і камандзіра
На памяць людзям прыняслі.

За агарожай на магілах
Ляжаць вянкі з раслін жывых.
Гурток дзяцей, сіротак мілых,
Так дбала ходзіць каля іх.

Яны – ахвяра злобы лютай,
Спазналі жах і боль вайны.
Адбітак цяжкае пакуты
Паклаў ім след свой патайны.

Цяпер мінулі іх напасці,
Яны пазналі ласку зноў:
Вярнула радасць ім і шчасце
Пралітая байцамі кроў.

I так хвалююць, цешаць вока
Стараннасць дзетак, дбаласць іх
Аб тых, што ў Прусіі далёка
Злажылі голавы за іх.

I не забыць хвіліны гэтай,
I вас мне, дзеці, не забыць.
Прымеце ж дзякуй ад паэта
За ваша сэрца – так любіць.

Гадуйцеся ж вы племем дужым
Пад родным матчыным святлом:
Не прыйдзе больш забойца вужам
I не разбурыць ён ваш дом.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш На магілах герояў - Якуб Колас