Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове


Верш Сонца ў небе дзесь высока

Сонца ў небе дзесь высока
Ярка свеціць у зеніце.
Так твая любоў здалёку –
Свету промень у цямніцы,
У якую затачыла
Ты мяне адным паглядам.
А пасля…
Пасля ўтапіла
ўглыб вачэй –
Так мне і нада!
І я рады, што ў палоне
Чар тваіх, як у цямніцы.
Мне б яшчэ з тваіх далоней
Ды жывой вады напіцца.
Захмялець ад пацалунку
Тваіх губ з мядовым пахам.
З кратаў тых зрабіць карункі…
І ўзляцець адным узмахам
На крылах анёлаў кахання
Так высока, аж да сонца…
І любіць з цямна да рання,
І кахаць, кахаць бясконца,
І ў агні згарэць кахання…

Верш Сонца ў небе дзесь высока - Пётр Шакола