Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Хай нехта круціць пальчыкам ля скроні

Хай нехта круціць пальчыкам ля скроні,
А нехта – усміхаецца мне ўслед,
Але ж, пакуль пісаць не забароняць,
Я буду кідаць вершы ў белы свет.

Яны мне – не забава і не ўцеха,
А нешта, без чаго не пражыву:
Пачуцці, ператвораныя ў рэха,
І думкі, што зляцелі ў галаву…

Яны – мая надзённая патрэба,
Раскоша, без якой мне сумна жыць –
Такая ж, як вада, і луста хлеба,
І прывіднай надзеі міражы.

Бяру штодзённа ў рукі паасобку,
Падкідваю, як белых галубоў –
І новыя становяцца ў чародку
Ў разліку на пашану і любоў.

Ускіну – хай ляцяць па волі лёсу,
Спрабуюць душы нечыя сагрэць..
Мо штосьці і падымецца ў нябёсы,
І будзе жаўрукамі там звінець…

Астатнія ж хай сеюцца насеннем
Туды, куды іх ветрык занясе.
Мо ў добрай глебе ў цёплы дзень вясенні
Штось парасткам да сонца прарасце.

А тое, што нікому не цікава,
Хай згубіцца дзе-небудзь, нібы пыл.
Яно на лепшы лёс не мае права,
З якой бы гліны творца не ляпіў.

14.12.2010

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Хай нехта круціць пальчыкам ля скроні - Таццяна Дзям'янава
 »