Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове






Верш Казка Палесся – Мазыр

Зараніца ўсмешкай ружы
Грэе берага крыло.
І здаецца, проста ў душу
Льецца Прыпяці святло.

Калі й ты з душою зорнай
І прастораў любіш шыр,
Прыязджай у край азёрны –
Закахаешся ў Мазыр.

Не сталічныя раскошы,
Не палацаў пышных від –
Тваё сэрца заварожыць
Наш палескі краявід.

Нібы духі з добрай казкі –
У ярах туман, імжа.
І бярозкі з божай ласкі –
Як палеская душа.

А завулкі, касагоры –
У кіпенні вішань, груш.
Як нябесныя саборы,
Ззянне бэзу, мальваў, руж.

Недарэмна родны горад
Салаўі так берагуць –
Бо з вяршыні нашых горак
Можна зорку закрануць.

Казкай дзіўнаю Палесся
Горад мой, навек слыві.
І садоў вясенніх песняй
Нашы мары блаславі.

1979

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)

Верш Казка Палесся – Мазыр - Ніна Аксёнчык