Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Зялёны птах

Зялёны птах з палоскай жоўтаю удоўж крыла. Згубіла страх, разгубленасць перамагла. Выглядваю штодзень з акна цябе. Ужо дзяўбе крупінкі раннія […]

Нёман – сцяжына спешная

Нёман – сцяжына спешная, лёгка падбрыквае пожнямі. Краю слязіна першая, шчасця майго – апошняя. Долі сівой не тоячы, дуб памірае […]

Цудадзейнасць

На злом галавы ўцякаць не прымусяць краскі пасею па ўсёй Беларусі. Зеллечка ўзыдзе тут сярод ночы, стронцый у сэрца зялёнае […]

У пары з Нёманам

Ты думаеш, Нёман, што сонца твой гон супыняе? He, стронцый. Тут жудасны зброд цемнаты. Заткнулі крыніцам раты. Жывога цябе пахавалі, […]

Першае падарожжа

Рэкі нясуць на сумежжа адлігу. Душы зняверваюць грошы, аж страх, Едзе Скарына Францішак у Рыгу з бацькам у першы гандлёвы […]

Нязгода

Зноў з гарнастая каўнер апранулі дамы. Цені, падцятыя цемрай, упалі на снег. Любы, давай уцякаць ад халоднай зімы! Толькі каханне […]

Парушэнец

Гібелі з непасільнай прады. Той выжыве, каму пашэнціць. Знямогласць давяралі знаўцы крынічніку ці парушэнцу. Прыкладвалі прыпарам болькі. Звярэджанае грэлі цела. […]

Любы, не шкадуй мяне так доўга

Любы, не шкадуй мяне так доўга. Каб да сэрца сэрцам не прысох, супыніўшы коніка гнядога, адпусці на нёманскі пясок. Вернешся […]

Верас

Маўклівае лона радзімы – задумлівы верас. Вымярзаў і гарэў, але вырас і пахне… Яшчэ раз пакланіся яму, пакляніся з маленства […]

Асака

Рвала вішні недаспелыя, хваліла. Салодкія, пунсовыя спяліла маладому задаваку, што па ночы і прысніць мяне не хоча. Аднойчы вольны жораў […]

Замест запавету

Мы адбіваемся адно ў адным. Ён пачынае шлях, і я канчаю. I клуначак расстанняў за плячамі. Жыццёвы страх развеяўся, як […]

Зімовыя чары

Зімою, летам і вясною, І восенню ты будзь са мною, Ты толькі побач будзь. Хачу асмеліцца кахаць, Жадаю быць штодзень […]

А на Палессі

А на Палессі чорцікаў хутка не стане. Чуеш, апоўначы торгае, круціць прабой. Шклянку надзеі ты мне нальеш на світанне – […]

Раніца

Раней за сонца ўстану рана я. Крылаты золак не прасплю. Прайдуся сцежкамі крамянымі ўлюбёная ў сваю зямлю. Прамчуся за вятрамі […]

Цвінтарэй

Так зыркаюць вачэй маіх звяркі. Збіў з панталыку, раздражніў і цешся. Як вочны цвет запаланіў гуркі, нібы сівец запаланіў грудкі, […]

Page 1 of 212