Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Крыж у кожнага свой

Крыж у кожнага свой

Захварэла. Пасцельны рэжым,
А за вокнамі чэрвеня гукі.
На зямлі, без ніякай прынукі,
Усе носім свае мы крыжы.

Быў калісьці адзін чалавек,
Захацеў памяняць крыж на іншы.
Ён заенчыў: Айцец, Усявышні,
Гэты цяжка насіць увесь век.

Выбірай. Бачыш, колькі крыжоў,
Пахадзі ўздоўж сцен, прыглядзіся,
Пад любога ты з іх станавіся…
Чалавек закрычаў: Я знайшоў!

Усміхнуўся Гасподзь: Што ж, бяры.
Выбраў сам яго, болей не кайся.
Ты ж узяў той, што кінуць стараўся,
А няможна, ты бач, без пары.

Так заўсёды бывае ў жыцці.
Не заменіш свой лёс ты на іншы,
Не паможа ў тым і Усявышні.
Пад сваім трэба крыжам ісці.

2001 г.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Крыж у кожнага свой - Ніна Кавальчук