Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове


Верш Калі ты ўш сам, ек здань

Трэ паперці й з Маць нешта жа, х!
Знаем вены свяшчэнныя й

Зіхаціць, залаціцца закат!
Ды праз клёнікі маладзенькія!
А я, ох, как устал!
Ну, пахал, быццам недзе.

Што ж та гэта ты напісаў.
Ха-ха-ха! Не блазень ці взе?
Да, ну, взев ды й узяў
Шо-та ж і во с палескаГА Й.

І во… Іволга е ж у нас?
Как-та ўчора шэ ва ў лесьнічэсве
Чуў як быццам: іўняк
Галасіў дробным скрэжытам.

Жіво-жіво к полячк!.. –
Хто то гэ ужэ дмэ за ізбыё?
О! Так это ш Сашман!
Ны повіру аж. Не, Ніколешка ўш.

От пак Нохымка ж вон застав!
Ну, я шэ но, ага, й пообідамшыс.
І найівсь… і нажэрся вжэ манк!
Молочко-т в жыд пракісшые?

А покіля, пакуль я балтал
Да про ж Міндовга мінскога зь,
Возалкал жраты так,
Шчо і німцовы выпырдыв, х.

Ну, да брат мій мініср!
ІнжырНер да шчэ й з біоСом.
Так шо шніцыляв закатав:
Клад, Васыль, мні найды йдзім!

Самокат – супір-клас!
Самоходка шчэ й воінска!
Скоросцёв а ны в пранц:
Газанув – і в Ново-Шыцах.

Наполён Орда там ль
Шось роскалював большовычкам.
Гэ! Да ты догадайсь,
Чэго й Джуна вжэ бляшк.

Ну, а братык найшов нахт.
Господі! Да в росколах пак.
Чым жэ мірае Брыліант
О такыйі находочкы?

Да ведь на: кров чы Мамць,
Дорогый мій товарышу?
Так шо дам вам я карт.
Да шэ і, хо, счас польскую!

Мало ш, ба, бало, нам
Жыдовського баловства.
Но… сенсацыйка нада бы!
І сейчас мы шчось засайтымо зь.

Верш Калі ты ўш сам, ек здань