Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Чароўная песьня Нямігі

Аб’явы прыпынкаў ужо не ідуць з галавы,
У горадзе шумна і тлумна, няўтульна і пыльна.
Замкнутыя дзьверы сабору і Жоўтай Царквы,
На Ракаўскай вуліцы сьпіць некранутая Вільня.

Ты крочыш па горадзе, дзе ні хвіліны ня жыў,
Ён іншы, чужы, і ніколі табе не належаў.
З-за новай Нямігі прыцішана, бы з-за мяжы,
Азваўся апоўдні гадзіньнік на ратушнай вежы.

Разьбітыя мары, і часу няўмольнага такт
Удар за ударам табе адмярае. Дванаццаць.
Ты хочаш навечна застацца ў аціхлых дварах,
Пайсьці, заблукаць, і ніколі назад не вяртацца.

Чароўная песьня ліецца, нібы з-пад зямлі
Няміга сьпявае і плача, няўцешна і глуха,
А ў небе кружляюць анёлы, нібы матылі,
І горад стары засыпаюць таполевым пухам.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Чароўная песьня Нямігі - Антон Рудак