Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Калі ў лоб вас пацалуе сатана

Калі ў лоб вас пацалуе сатана… Закіпіць раптоўна хатняя вайна… Ці свірэпа пацалуе вас капытам… Усміхніцеся, ўсё пройдзе да відна. […]

Мятро

Нясецца цягнік. Грукоча на стыках. Чакае нас што там рай альбо пекла. Хістаемся хмурна патупячы вочы. дашчэнту панурыя. і дзень […]

Валошкі ў жыце

Ну, не кажыце – Валошкі ў жыце – Нібыта вочкі На твары сонца. І вочкі тыя, Іх шмат, бясконца, Глядзяць, […]

Сябры назаўжды

…Барадулін памёр… І сустрэўся з сябрамі нарэшце. Над Дняпром каля вогнішча ціха гаворка цячэ. – Зачакаліся, братка, – з усьмешкай […]

Начныя жахі

Зямля дрыжэла, нібы хімера, планету трэсла ў той панядзелак. Дрыжэла неба, дрыжэлі зоры, дрыжэў і ветах у той аўторак. Так […]

Котка и Кароль

Я Котка, якая так смела глядзела на Караля. А Сонца на небе блішчэла і ззяла яскрава. Сядзеў ён на троне, […]

Мой любы край так чароуны

Падражаю Lazzaro *** Мой любы край такі прыгожы ў час красавання веснавога! Я за цябе ўслаўляю Бога. Мой любы край […]

Варьяцкія дрымоты

Немач ходзіць па целе, кошкай носіцца ўскок, кіпцюром там зачэпіць, там паскача часок… Скруціцца там у клубочак не дае разважаць… […]

Ляціць цягнік, грукоча

Ляціць цягнік, грукоча па стыках жорсткіх шпал… Пра нешта там ляскочуць калёсы абапал дзьвух рэек паралелных… І шум, і звон, […]

Безнадзейна адчайна

Цягнуцца, моўчкі, журботна, У неба імглістае, Куксы рагатыя дрэў… Жорстка, абсечана Ў снег, Брудны і шэры, Б’юцца Чорныя цені…

Сабачае шчасце

Хвост сабачы дрыжэў ад чакання вялікага шчасця, адбіваў на падлозе сваёй нецярплівасці цень. І глядзелі-глядзелі угору сабачыя вочы… І, здавалася, […]

Сьвятая Планета

Я ведаю – ў Сусвеце, Недзе, Сярод пустэльнай халадэчы плыве жывая і сьвятая планета. Кружляе вакол Зоркі Сьветлай… І тут […]

Жоравы лятуць

Ён вачыма сачыў за палётам самотнага кліна жураўлінага… Разам з птушкамі белымі адлятала ў вырай яго сэрца ў журбе адбалелае, […]

Page 1 of 212