Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Навальніца ў думках

Побач. Ноч. І толькі мне не спіцца. Шыбы рве неўтаймаваны вецер. Адчуваю: хутка навальніца. Навальніца ў думках… і на сэрцы. […]

Чорная хмарка

Чорная хмарка па маім жыцці – варонай-пляткаркай. Куды ісці? Схавацца ў полі, у зелках высокіх? Цяжкая доля ўзыдзе асокай. Заснуць? […]

Апошняе слова маё

Апошняе слова маё – табе. Апошні світанак. І сонечны ранак. Апошні мой позірк і покліч, і дотык – усё, усё, […]

Нарач

Срэбныя хвалі, хвалі празрыстыя песцяць, цалуюць далоні мае. Хмаркі плывуць, глядзяцца ў люстэрка. Белыя хмаркі на соннай вадзе.

Не сумуй без мяне

Не сумуй без мяне. Я сама па сабе сумую. Не пільнуй на зямлі, бо… Ахоўнік – злы лёс – не […]

Адчуванне часу

Праз паўгадзіны ты прыйдзеш. Праз паўгадзіны… Можа, спыніўся гадзіннік? Здаецца, два гады прайшлі. Як жыць на свеце з гэткім адчуваннем […]

Клічнік

Маленькі клічнік схаваўся ў куточку пад паліцаю. Я не паліцыя, але ж пайду-знайду яго для ўзняцця настрою. Эмоцыі клічнікам вызвалю. […]

Няўжо памылілася?

Пацалаваўшы мяне, пайшоў назаўсёды. Я бачыла сон: твае вусны дакраналіся да маіх. Прачнулася ад асалоды. Цябе не знайшла… Няўжо памылілася? […]

Оллайло

Я сустрэла, знайшла Оллайло Сярод вулак зімовага ранку… Пасля працы – старога кіно – горад спаў. Я твая паланянка. Оллайло, […]

Дзеці-бежанцы

Жоўтыя сланечнікі смяюцца. Бегаю па лужах басанож. Дзеці, што не могуць усміхнуцца. Дзеці без усмешкі – ну, і што ж? […]

Жаночае сэрца

Алене Багамолавай прысвячаецца На далоні Бога – жаночае сэрца, маленькае, безабароннае, бездапаможнае. Малюся горача, Божухна! Уратуй адзіную, светлую, чыстую ў […]

Калісьці

Калісьці я цябе пазнаю… Сярод чужых, сярод забытых ляжыш забіты… ты. Няма мяжы… майму адчаю і… радасці: ты – мой […]

Восеньскім ранкам

У восеньскім ранку з акварэльна-дажджовым настроем схаваліся вершы за пабудовамі мегаполісу. Пад палаючым лісцем клёнаў спяць да вясны каляровыя казкі. […]

Апранутыя ў вецер

Апранутыя ў вецер, па пяску насустрач сонцу, з чыстым сэрцам, шчырым сэрцам. Любім, верым і смяёмся. Міліярд агнёў над намі […]

Варажбітка-ноч

Цемра зноў спускаецца на мой парог, ставіць боты чорныя ля збітых ног. Горад спіць. Паснулі птушкі й месяц лёг, звесіў […]

Page 1 of 212