Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Гук іржавае кроплі

Гук іржавае кроплі, што падае ў брудную мыльніцу Мо такі ж, як і гук кулака, які б’е па няголенай сківіцы, […]

Сава

На помінках восені гразкай Вятрыска ўсчынае вой… Ты верыш: жыцьцё гэта казка Старое савы сівой. П’янееш ад зімнага духу, Пайшоў […]

Дваістасьць

Дваістасьць быцьця, бы дваістасьць зьмяінага джала, І кожная з праўда процілеглых сябе паказала, А кожны двуногі малюе сусьветы між імі, […]

Краю

Я, краю, твой. Нашто мяне зракацца? Я ў дзень народзін падпісаў крывёй З табой дамову. Путам не парвацца, Што лучаць […]

Дняпроўскі боль

Як мантры адно: “Жыве вечна! Жыве!” Шаптацьмем – з тым шэптам і згінем… Па хвалях дняпроўскіх боль братні плыве, Боль […]

Сьпевы ўсёй зямлі

Я ў сьпевах усёй зямлі Беларускасьць чамусьці чуў. Сьпевы мёд на душу лілі, Нарадзіўшыся ўдзень ці ўначчу На зямлі мне […]

Паўночны

Мой час і край – маё мяно. Я свой, я звыклы, я паўночны. Паветра мерзлага віно У келіх цемры лью […]

Кардыялогія

Хайку Сэрца ўкалола. паветра халоднае ў дзень веснавы. ____ Кардыялогія: адбітак. Не хайку Люблю, калі мне коле сэрца – напамін, […]

Цэйтнот

Горад ператканы сонным дымам. Дым сьцякае ў колер родных сьцен. Твар схаваўшы папяловым грымам, Час з імгненьняў пастку нам пляце. […]

Песьня сталёвае восені

Плакаць, сьмяяцца ды лезьці са стогнам на сьцены, Сэрца з грудзей вырываць пасінелай рукой, Доўга бязглузда глядзець на надзьмутыя вены, […]

Дух

Ня году і ня двух тады гаворыць дух, Калі не зразумець, з чыйго прымусу Ты кажаш. Твой народ, чый шлях […]

Енк залунае шматкроць

Енк залунае шматкроць сьмерць зойдзецца чорным пеўнем куля ўкапаецца ў плоць нахабна надзейна і ўпэўнена Пекла прызначыць нам спатканьне ў […]

Вятры-муэдзіны

Хай неразумныя выкрыкі птушак Хтось лічыць музыкай лепшай, адзінай… Слодыччу пояць вар’яцкія душы, Выюць у шале вятры-муэдзіны. Выюць, склікаюць сталёвыя […]

Page 1 of 212