Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Ты ведаеш як дагарае зорка?

Ты ведаеш, як дагарае зорка, Лязом святла кранаючы нябёсы? Як хвалі прадчуваюць шторм на золку І туляцца з пяшчотай да […]

Радзіме

Абароненая, незалежная, Маё сэрцэйка, душа-красачка, Белазвоная, белавежая Ты матуля мая і татачка. Узнялася ў Палессі птушкаю Я з ласкавай тваёй […]

Недарма

Прад змерканнем не ўкленчу, не- У нябёсаў пазычу моцы, Недарма лёс бярог мяне, Песціў струны душы дзявочай. Выбачай, нарачоны мой, […]

Першая навальніца

Што за раптоўная навала Мне закружыла галаву. І сярод ночы распачала Дажджу турботную главу. І гаманіла, разважала Сцяной бязлітасных размоў. […]

Восеньскі смутак

Смуткуе маё сэрца ў лістападзе, Ў шчымлівы углядаючыся сон. Тчэ павуціну павучок у садзе, Сцяжынкі сцеле чырвань дываном… Сыходзіць з […]

Зайдрасць

Нас з табой жанілі колькі раз суседкі, Седзячы на лаўцы, языкамі, ўлетку. На часцінкі сэрцы разбіралі ўпотай Ды ўслед глядзелі […]

Цішыня

Мяне хвалюе цішыня, Што уваходзіць нечакана, Нібыта свежая ралля Ці вераснёўскі першы ранак. Нячутна нават шэпту гуку. Пытанняў апантанны рой […]

Жыві перамога

Жыві перамога! Загойвай раны, Узвышайся ўрачыста сцягамі палкоў, Гары медалямі сівых ветэранаў- Яны у страі з тых далёкіх гадоў. Каб […]

Ўжо і хаты бацькоўскай няма

Ужо і хаты бацькоўскай няма… Красавiк зноў нарцысам зацвiў, Але кветкі пяшчотай не вабяць, Рэжа вочы гранітны курсіў І вяртае […]

Сябрам

Сябрам. Хай адбіваюць час званы – На той цягнiк не паспяваю… Натхнення лёгкiя чаўны Нясуць мяне ў журботы мая. Квiтнее […]

Запрашала восень

Запрашала восень да сябе на свята Ды збірала восень ураджай багаты. Тонкія карункі плёў павук маленькі, Стракацела цудам яблынька-паненка. У […]

Нездарма

Прад змерканнем не ўкленчу, не- Узрасту ў непахіснай моцы, Нездарма лёс бярог мяне Песціў струны душы жаночай. Выбачай, нарачоны мой, […]

Раўчук жыцця

Раўчук жыцця збягае у лагчыну… Дзе ён паверне на апошні круг? Хвіліны цягніковымі вачыма Мільгаюць, заціскаючы ланцуг. Нячуты, невядомы, да […]

Сябрам дзяцінства

Сябра мой, мы з табой апынемся яшчэ, Каб ужо не губляцца ніколі ніколі, На знаёмым мастку, дзе рачулка цячэ У […]

Маёй старонцы

У старонкі пяшчотай маёй- Белы тварык і гонар дзявочы. На галоўцы яе залатой- Канюшынавы сціплы вяночак. У хадзе яе – […]

Page 1 of 212