Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Страх

Страх – гэта няпройдзеныя дзверы. У праёме невядомасці – змрок ашчэрыўся зверам. Выматваюць нервы, высмоктваюць сілы Жудасці вілы*. Дзідай упёрся […]

Цёмныя ночы восені

(Паводле аповесці У. Караткевіча “Дзікае паляванне караля Стаха”) Дзяўчына з дзівоснымі косамі Маукліва глядзіць у камін. За вокнамі – ночы […]

Зорны аазіс

Ноч ідзе, пастукваючы кіем, Па бязлюднай чуйнай цішыні. Цень двароў, самотныя агні, Крокі, нетаропкія, цяжкія. Там трывожна хмурыцца мужчына, Тут […]

Сэрца свету

(Прысвячаецца Т. Дарошка) Альтанка – у воблаках бэзу. Дзівосны куток над ракой. Духмяны вятрыска-гарэза Суквецці варушыць рукой. Праменне струменіць скрозь […]