Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Іспадчына

Расту з іспадчыны, каб напаткаць нясьмерць, гляджу навыварат, гарнуся да Стажар. Стажаруся вакол адвечнай бліскавіцы – каб восьсю стаць самым […]

Настане і нашай вуліцы тупік

Настане і нашай вуліцы тупік, загляне цішыня і ў нашае ваконца, ў пад’ездах стане чутны адборны дамавік, прынаджаны сьвятлом ад […]

Палёт нерухомай стралы

Бязь дзьвераў разьдзьвернуты дом бяз вокан неба ў пакоі бязгучны удар вяслом аглушаны бераг прыбоем Бяз золку залочаны дзень бязь […]