Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Над балотам захад сонца

Над балотам захад сонца. Пасярод, нібыта рана, Багны дрогкае вакенца Чырванее. За парканам З трысьнягу, аеру, хлуду Цішыня – як […]

СТАЛЁВАЯ РЫБА

Рыба губляе луску – Сталь дамагаецца цела. Па мэталёвым пяску Рыба зьнямогла ляцела. Чуеш – як скрыгат расьце, Воды стаўбурацца […]

Над Полацкам

Незаўважна ляціць над Полацкам Невядомы аб’ект паветраны, Не бязьлюднай глухой ваколіцай, А над самым цэнтрам – ў бок Ветрына. І […]

Недзе з усходу гудок цеплаходу

Недзе з усходу гудок цеплаходу ліпеньскім ранкам што толькі не прымроіцца Знаёмы хлопчык Ваня ля вусця Палаты прамывае праз сіта […]

ПРАГУЛКА НА БЕЛАЗЕ

Даўнюю маю мару – праехацца на БелАЗе Па вуліцах роднага Жодзіна: Сігналіць красуням-модніцам, Трымаць нагу цьвёрда на газу. Заеду на […]

Аблокі

Я за аблокамі сачыў І кожнаму даваў найменьне. Цьвяліў вятрыска далячынь – Імёнаў паскараў зьнікненьне. Аблокаў большасьць найхутчэй Зьнікала ў […]

ВЯРТАНЬНЕ Ў ПОЛАЦАК

Нас будуць сустракаць як Гагарына, Шампанскае адкаркоўваць на гаўбцах. Мы плануем вяртацца па бульвары Скарыны. З пажарнай вежы на галовы […]

Ветах

Зноўку нашыя спадяваньні Як жарынкі, што рушылі ў космас. Ветах будзе трымацца да раньня, Распаўсюдзіць таемныя позвы. Вершалінамі дрэвы ня […]

Немаўля

На сьнезе знайшлі немаўля – У неба глядзіць і ня плача. Далонька сьціскае імя – Адзіную спадчыну. Марозу яго не […]

Човен

Паміж хваляў човен чорны. Ў рэчцы – чорная вада. Не відаць на дне нічога – Барада вадзяніка Захінае дно старанна […]

ПЛАЦІНА

Сяджу над плацінай, як Бог над сусьветам, Вясёлка ўнізе між пырскаў мне сьвеціць. Уверсе каметы – як авіяшоў – Па […]

УСЯСЛАЎ

Паперадзе шыхтоў ваярскіх, Еднасьць дэманструючы і сьмеласьць, Радзімы сьцяг трымаючы ў руках, Аднекуль, як з самое аблачыны, Містычна князь Усяслаў […]