Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове



Верш Перасцярога

Гэй, паглядзі ў неба, чалавек!
Убач, што ў яго краёў няма!
І была так і будзе кожны век,
Пакуль Зямля усё круціцца сама.

Калі ж яна круціцца перастане,
Тады ты зразумееш, чалавек дурны,
Што Сонца ўжо ніколі і не ўстане,
Бо Сонца ненавідзіць жах вайны.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Верш Перасцярога - Уладзіслаў Звяга