Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Калі баішся праўдай апячы

Калі баішся праўдай апячы, Дык не ілжы – адкрыецца мана. Лепш не кажы нічога – прамаўчы. Бо што маўчанне? Проста […]

Усё, што я хачу

Усё, што я хачу – цябе любіць – як хочаш ты. Ялеем. І агменем. З тваіх далоняў шчасця брагу піць […]

Ці гэта кара

Ці гэта кара – столькі гора? Ці проста лёс так не ўбярог? Было ў яе сыноў пяцёра, Ды ўсіх узяў […]

Ратуйма мову

Ратуйма мову – голас свайго краю – Каб не знямець аднойчы назаўжды! Але хутчэй – бо бедная канае Ад нелюбві, […]

Малюеш зоркі сам сабе?

Малюеш зоркі сам сабе на ВЕРШЫ. РУ? І тым спрабуеш дасягнуць сусветнай славы? Але ж, дзівак, каго ты хочаш падмануць? […]

Вяжу свой лёс

Вяжу свой лёс – штодня, штоночы Ствараю ўзор свайго жыцця. Гляджу, як меншае клубочак – Гадоў адведзеных працяг. І бачу […]

Ты бачышся мне

Праз пэўныя рэчы будзённых рэалій, каторым я сілы і час аддаю, твае галаграмы, як радыёхвалі, хлынаюць у яву маю. Ты […]

Восьмы цуд свету

Кажуць, ёсць на зямлі ажно сем цудаў свету – Так, здаецца, эліны злічылі калісь. Ды між іх не стае цуду […]

Тры матылькі ля свечкі-сонейка

Тры матылькі ля свечкі-сонейка ўначы Спазнаць імкнуліся: “А што гэта – агонь?” Адзін здалечку баязліва пасачыў – І па вяртанні […]

Дзень сканаў

Дзень сканаў. Закіпае вада. У чаканні гарачага чаю Адзначаю: жыццё – не бяда, Покуль простыя радасці маю: Проста дыхаю – […]

Ты спаталяеш смагу кавай

Ты спаталяеш смагу кавай – Пітвом вышэйшага гатунку, А мне пакінуў мёд гаркавы Сваіх пякельных пацалункаў. Гарачыня іх паліць вусны […]

Купляйце мінскае паветра

“Купляйце мінскае паветра – Непараўнальны водар свой!” Ужо й да гэтага дапетрыў Хтось “камерцыйнай” галавой. У гэткіх банках, што і […]

Кахаю… Кахаю… Кахаю

Кахаю… Кахаю… Кахаю… Губляючы волю сваю, Пяшчоту тваю ўдыхаю, Ласкавыя позіркі п’ю… Усмешка… І вусны… І дотык… І ўсё паплыло… […]