Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

На якіх бы “языцех” размовы

На якіх бы “языцах” размовы Пры сустрэчы сябры ні вялi, Мне мiлей беларуская мова – Дзіўны скарб маёй роднай зямлi. […]

Не гуляйце, паэты, са смерцю!

Не гуляйце, паэты, са смерцю! Не рыфмуйце свой будучы скон: Гэтак лёгка – узяць і памерці, Калі вамі накліканы ён. […]

Зіма адступае

Зіма адступае, але не здаецца. Ды як ні лютуе яна, усё жыццярадасней тахкае сэрца: “До спаць, чалавеча! Вясна!” Хмялее вятрыска. […]

Смерць акцёра

Ён паміраў. У кадры. Сапраўды. Не адлюстроўваў Смерць – Канаў рэальна. І разам з ёй Прымаў І знак бяды Ў […]

Шэдэўры

Свет гіне. Лжэмастацтва метастазы і лжэлітаратуры паранойя няўхільна абяртаюцца абразай для сэрцаў, не атручаных маною. Зубаста смеючыся з явы поснай, […]

Як адчайна рыдае гітара

Як адчайна рыдае гітара! Я такога не чула ніколі! Бы аплаквае ўсе мае мары: Аб каханні, аб шчасці, аб долі. […]

Пераклад санета 66 У. Шэкспіра

Так існаваць? Ды лепей я памру, Чым на бязвер’і цешыцца маной І назіраць абраных галайстру І перасыць нікчэмнасці дурной, І […]

Колькі жа навокал прыгажосці!

Колькі ж ў наваколлі прыгажосці! Неба нават цешыцца, калі Восень, заляцеўшая у госці, Крочыць гаспадыняй па зямлі! Лоўка, бы мастак […]

Мяне, напэўна, хтосьці ўрок

Мяне, напэўна, хтосьці ўрок Ці я сур’ёзна захварэла: Употай здраджваючы целу, Збягае сэрца на лісток. І з ім становіцца адным, […]

Гітара грае блюз

Гітара грае блюз. Сусед да сценкі – вуха. Ён мае добры густ – Не можа не падслухаць. Другую ноч запар […]

Сакавіцка-хмельнае

О, як салодка ранкам сакавіцкім напоі сцюжы весняй смакаваць – смактаць паветра, моцнае, як віскі, і ап’яняцца сонцам і вятрыскам, […]

Смуткую… Спачуваю

Туга. Адчай. Знямога. Скруха. Паблізу – слёзы. Ледзь крані. Не маю сіл навіны слухаць. У смутку… нават камяні. Страшэнны выбух. […]

Хлусня ўсё гэта

Хлусня ўсё гэта – час не лечыць! Бо, як забыцца ні хачу, Дасюль, сшалеўшы, у пустэчу Імя ўсё тое жа […]

Page 5 of 1512345678910...Last »