Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Па горадзе надзеі

Ізноў іду адзін па горадзе надзеі, Праходжу па дварах нявыкананых мар. Блукаю наўздагад, шукаю месца, дзе я Аднойчы запаліў вачэй […]

Я не валодаю мовай

Я не валодаю мовай – Мова валодае мной. Чую, здаецца, па новай Гукаў абуджаных строй. Мова мяне вывучае: Хто я, […]

Цукеркі

Я на крэсла ўзняўся смела, За цукеркамі палез: Нешта ў вазе зіхацела, Сілкавала інтарэс. Крэсла хруснула імгненна, Пахіснулася. Лячу… Вам, […]

Дождж. Аблокi. Цішыня

Дождж. Аблокi. Цішыня. Словы не патрэбныя. Ластаўчына мітусня. З неба кроплі срэбныя Моўчкі падаюць уніз. Кветкам падабаецца Свежасць летніх навальніц. […]

ASTRAVETS. 14 вершаў адтуль

ASTRAVETS Ні вы, ні я – ніхто не вінаваты, Усё, як мае быць, усё звычайна: Мой голас, ненаўмысна хрыплаваты, Ваш […]

Арэлі

Мы паселі на арэлі, Паляцелі праз нябёсы, Сонцу ў вочы паглядзелі, Раскудлачыў вецер косы. Птушкі побач – ім цікава, Але […]

Подых натхнення

Неба чорнае ззяе словамі – Вочы слепіць ад ззяння гэтага. Не пужае нас смерць высновамі, Нам каханне не стала мэтаю. […]

Вось неяк так

Вось так адразу нават і не скажаш- Адкуль з’явіўся мне нуды сіндром?… Паўзуць па небе гружаныя баржы- Аблокі, што напоўнены […]

Сумнае

Я ў карагодзе згубленых дзён, Дзе людзі, нібы тыя пачвары. Не памятаю нечых імён, Не памятаю некалькі твараў. Я страціў […]

Рыбалка

Сёння мы з малодшым братам На праполцы буракоў, Каб пайсці рыбаліць з татам, Накапалі чарвякоў. Тата наш рыбак заўзяты, Вуды […]

Усё для Вас

Усё для Вас: і сонейка, і дождж, І ластаўкі палёт, і подых сцюжы, І студзеньскі халодны вецер-нож, Які цалуе Вашы […]

Ёсць каханне!

Дзень, калі мы будзем побач, ноч, калі мы будзем разам – адрадзіць каханне спроба (чалавек кахае часам). Памыляецца часова, ці […]

Я вярнуся

Мяне не клічуць, я прыходжу так, Складаю словы, адымаю смутак. Я дум, табой народжаных, мастак, Я спрэчка ад любой гадзіны […]

Page 4 of 6123456