Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Асенняя навальніца

Услала пажоўклае лісце дарогі, Буслам ужо Афрыка цёплая сніцца. I раптам прыйшла, прыпазніўшыся трохі, Да нас навальніца. Варочае восень цяжкія […]

Не, гэта не апошняя аповесць

Не, гэта не апошняя аповесць, I летапіс яшчэ не скончан мой. Над рыжым лугам, над ракою Полісць Тры дні хрыпіць […]

Жнівеньская ноч як звар’яцела

Жнівеньская ноч як звар’яцела, Развязала чорныя мяхі. Сотні тысяч зорак пераспелых Сыплюцца на мокрыя імхі. Галаву і сэрца мне працяла […]

Сястра Дзяржынскага

Да помніка яго вялікай славы Ў дзень нараджэння Фелікса Штогод Яна ішла цераз усю Варшаву З гваздзікамі У пешы свой […]

Мінскія святы

“Мінус дваццаць. Ветрана. І снежна. Вусцішна ад зімняга разбою…”– верш даносам пішацца няспешна. Добра й тое. Добра, што находзіць шчэ […]

Табе, з прытомленым сэрцам

Табе, з прытомленым сэрцам, Прысыпанаму сівізной, Хочацца зноўку сустрэцца З далёкай сваёй вясной. З той, што выходзіла адвячоркам Да возера […]

Бой пад вечар скончыўся

Бой пад вечар скончыўся, А мы ўсё Пра атаку, Хоць былі ўжо “тыл”. I ніхто яшчэ з нас не памыўся, […]

Лінія высокага напружання

На прасторах Між вялікіх гарадоў, Над зямлёй, Спакойнай і натруджанай, Іней асыпаецца З калматых правадоў Лініі высокага напружання. А падпоры […]

Нашым сынам

Не гаруйце, хлопцы, Што нарадзіліся позна, Што замест рамантыкі – У вас нуда граматыкі. Вы яшчэ на подзвігі Атрымаеце позвы, […]

Даўгалецце

Які мізэрны і убогі Той недалёкі чалавек, Што цягне да сваёй бярлогі Набыткі розныя ўвесь век. Сем дываноў, фарфор і […]

Мяне сябры пытаюць

Мяне сябры пытаюць: “Скажы, сярдзіты друг, Навошта табе тая Нянавісць да хапуг? Усё пра злыдняў пішаш… А ты ідзі у […]

Схема жыцця

Робім да стомы. Цягнемся. Марым. Век здаганяем. Героямі ходзім. Ззяем, як сонца. Чарнеем, як хмары. Нешта губляем. Амаль не знаходзім. […]

Печаная бульба

Пазносіў я многа ламачча, Вячэрні касцёр хоць куды! Сусед мой, як рыцар з Ламанчы, Наіўны, высокі, худы. Агонь разгараецца буйна, […]

Page 5 of 812345678