Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Гастэла

Ты ляцеў над краінай бацькоў. Пасівеўшыя замкаў вежы, стрэхі хат, даль блакітных палёў і, як жнеі, бярозы на межах… Самалёт, […]

Бярозе

За частаколам ціха што так расой ты плачаш на пясок? Мы прыняслі вядро і лотак, каб малады твой выпіць сок. […]

Лісце каштанаў

За шэрым схіленым парканам скрыпіць пясок сырых дарог, спадае медны ліст каштанаў на жоўты стоптаны мурог. Ідзеш, яго рукамі ловіш, […]

Мы вернемся

Клубамі чорнымі дым віўся, ўгрызаўся ў вочы і ў раллю. Мы адступалі, падпаліўшы свае сядзібы і зямлю. Каб там, дзе […]

Рэйкавая вайна

Тысячы дотаў нямецкіх, А ў іх не злічыць вартавых. Чыгуначны шлях ляжыць, Як струна. Загад Панамарэнкі, Загад партызанам, з Масквы, […]

На плошчы Леніна

Асенні дзень. Звіняць лісты, не адляцеўшыя у вырай. У змроку раннім і густым ён бронзавы на плошчы вырас. Здалёку, з […]

Ірынка

Ірынцы спадабалася Цудоўная вясна. Як восені даждалася, Пайшла прасіць яна, Прасіць нябёс ня хмарыцца, Вятроў – не галасіць, Срабрыстых росаў […]

Сварка

Ты не ўгаварвай лепш мяне! Няма сягоння часу мне Глядзець, як лёд рака ўзрывае, А то вось раззлуюся я. Яшчэ […]

Шэрыя хаты, платы і вароты

Шэрыя хаты, платы і вароты, – белая ноч на дварэ. Нешта лучына не хоча гарэць роўна пад шум калаўроту. Цеста, […]

Плакучая вярба

Загінуў недзе ў вайну сыночак. Бядуе маці: – Нашто мне вочы, Каб толькі плакаць век нешчаслівай! Нашто мне рукі, калі […]

За тое, што я лішні круг

За тое, што я лішні круг Правёў з яе сяброўкаю, Не падала мне ў танцы рук, Дамоў пайшла старонкаю. Старонкаю, […]

Восенню

Стрэхі мокрыя ўніз апусцілі рукавы, пачарнелі гасцінцы, дарог каляіны; дацвітае лістом і лаза і крушына, і ў імшарах лясных дагарае […]

Аvе Mаrіа

Звон кафедральны кліча на Аvе. З цесных завулкаў злева і справа Гуртам манашкі ў чорным адзенні Цягнуцца, быццам сумныя цені. […]

Марозны белы вецер хіба

Марозны белы вецер хіба не супакоіцца да рана. Цвяты крыштальныя на шыбах цвітуць і пальцы мае раняць. Там, дзе калісь […]

Page 3 of 41234