Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове






Верш Загана

Загана
Здаўна ў нас так павялося,
І жыць інакш не можам мы:
Падлізніцтва не, не звялося,
Хоць кніг напісаны тамы.
Яно ў нас проста квітнее,
Пранікла ўжо ў нашу кроў.
І з кожным годам маладзее,
Як ні гані – ня йдзе ў роў.
Напэўна, трэба і змірыцца,
Што ў старых няма зубоў.
Нам не да твару ганарыцца,
Але ж мы – нацыя рабоў.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)

Верш Загана - Лявон Кравец