Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Пачынаецца

Вайна пачынаецца з крокаў салдата, што ў вёску прыйшоў… Ужо хаты маёй аднавокай алее ў агні яе кроў. Калі мы […]

Незразумелае

Незразумеламу цяжка зразумець тое, аб чым гудзе ў сэрцы. Нават калі, які “разумень” цябе запрашае сэрца гэта з’есці. Не разабрацца […]

Ідалы веры

1 Гады змяняе колаўротам, няма спынення ў жыцці. І душы ў царскія вароты, к жывым, нябесам бессмяротным імкнуцца ў веры, […]

Наркаман

У вачах празрысты, сіні лёд, бярэш іглу і вось узлёт, ляціш, туды, дзе сіні дым, памрэш калісьці маладым. Памрэш, а […]

Мне не трэба

Мне не трэба тваёй ласкі, Ды згінацца я не стану… Мне, як поскудзь, вашы маскі У смярдзючым скотным стане… Так […]

Мова, слова

І вякі паміраюць, сыходзяць у небыццё, у насмешлівы свет, А народ наш падцугляны водзяць і сціраюць нам памяць ушчэнт. Мова […]

Захад сонца

Ты глядзела на захад сонца, ты смяялася промнем вясны. І ціха знікала далека, бясконца. Я клікаў цябе і не верыў […]

Свой вораг

Ці дзяржава галоўны вораг? Можа і дзяржава… А можа ў душэўных загонах яшчэ горшая справа? Рэвалюцыя пачынаецца з душы, з […]

Калі прачнецца неба

Калі прачнецца неба І ў ім успыхне зорка Тады мне будзе трэба Тады мне будзе горка… …неведама праз колькі, Неведама […]

Ён быў на вайне

На вайне даўно ён, на вайне. Там, дзе голад шчырыцца, там, дзе смерць з жыццём у гульне… На вайне ён, […]

Блакіт, прастор

Блакіт, прастор. Ірвуся ўдалеч, Хутчэй адчуць Свабоды гук. Лячу наперад З усёй навалай, У сэруы толькі Моцны стук. Міная вёскі, […]

Любоў прыходзіць

На стромным беразе ракі Углядзеўся я ў бег аблокаў Яны ішлі ва ўсе бакі… Без ног, без слоў, без крокаў. […]

Да нематы аглохла

Да нематы аглохла Навокал анямела… І горла з смагі зсохла Ды сэрца зхаладзела. Ці бачыш ты бясконцы Да неба зорны […]

Page 6 of 1012345678910