Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Бачу восень

Восень убачыў пад бярозай Зляцелі лісця і пажоўклі. Я хадзіў па лесе, думаў Думкі толькі трохі змоклі… Пах грыбны вільготны, […]

Іду дамоў

Хваёвы лес, птушыны спеў… Салодкае паветра… Гоіць цела, гоіць душу, Ідучы ад самых недраў. А глыток вады са студні Кроў […]

Цукар кахання

Дождж прайшоў… халодна, да касцей мяне працяў… Апранута сення модна… Дужа я тады кахаў… Твая змоклая сукенка, абдымала плаўна стан. […]

Восень. Цемра

Восень…цемра, хмары ночы. Раннем дождж сячэ з пляча. Грэюць сэрца твае вочы Толькі побач іх няма. За вакном не тое […]

Ідэал шукаю

Ідэал чалавека, а дзе ж ен? Існуе, існаваў альбо не? Светлы розум зямны альбо здзека? У мірны час альбо на […]

Мае сэнс жыць на Зямлі

Мае сэнс жыць на Зямлі, Мае сэнс і наша гора. Бо з нябёс нас саскраблі, І душу ўзялі з мора. […]

Твой розум – планета ікс

*** Твой розум – планета ікс, цябе зразумець не магу я. У навушніках грае клубны mix, душу не сціскае ніякая […]

Лесавiк

У лесе цёмным – лесавік у вусны дзьмуй – крык вырываўся з горла бурай і круціў лясы на гурах. Ен […]

Чэ Гевара

Здрада атрутай блішчыць у вачах… позірк апошні… і плюнуў у гэтыя вочы. Воляй і моцай выклікаў жах… а на двары […]

Не вароціш

Не вароціш ніколі, ніколі, тых сыноў, што забрала вайна. Ні Артура, ні Васі, ні Колі, іх няма, больш няма. Іх […]

Ля ракі ў лесе так ціха

Ля ракі ў лесе так ціха, І зязюля лічыць нам гады… Рака шэпча ціхім уздыхам… Воблачкі ўздымае – вільгаці клубы. […]

Паганская княжна

Святло небасхілу і цемра начы. Збірайся ў дарогу і меч натачы. Нас дождж праваджае у шлях наш страшны. Ідзем мы, […]

Ёсць такі народ – Ліцвіны

Ад расейскай навукі імперскай Адыходзьце, браце, хутчэй. Нярускімі мордамі, кіруючая зверскімі, Яна шмат пажэрла людзей. Казалі яны, што іх злейшым […]

Хачу ісці туды, дзе чакаюць

Хачу ісці туды, дзе чакаюць, Праз снег, праз лес і балоты ісці. Ад людзей, ад сабак, што балюча кусаюць, Туды, […]

Page 4 of 1012345678910