Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Я аддаў свае сэрца даўно

Я аддаў свае сэрца даўно не табе, скруціўшы яго у камок цеплыні. Прабач, для цябе пустая душа не верыш-зірні… Я […]

Гэта спакой, ці турбота

Гэта спакой, ці турбота… Угледзеўся ў млечны я шлях. У сэрцы гуляе самота, Быццам бы вецер у палях. Што мне […]

Адыграю сваю ролю

Адыграю сваю ролю, у гэтым акце, і пайду бадзяцца я па свеце, не сядзіцца мне ў цеснай, душнай хаце, цесна […]

Выбачайце

Я не з вамі, выбачайце, я даўно гляджу ў бок, каб схіляць куды… страляйце, трохі ўжо пажыць я змог. Не, […]

Скончыўся бег

На плячы вісела стрэльба, бег праз лес, праз поле, грэблю, У партызанскі, у атрад, каб сказаць, што ў вёсцы гвалт, […]

Вось ноч

Вось ноч. Халодна зрабілася ўмомант. Зацята вецер пяе. Няма побач тваіх воч… Веццяў ашалелых скрогат Шануе мяне… Так бедна вакол. […]

Рубель

Вы – залежныя ад усіх, ад рубля, што зваліўся, а потым падняўся. І толькі яму верныя, якім бы п’яным ён […]

Чырвоная кропка

Чырвоная кропка – бясконцасць, мы бога шукаем навукай… Ад моцы сваёй набываем бадзёрасць, распрануўшы дрыготкія рукі. Прыйдзе час, разгадаем бога […]

Сінквейны

*** Кахаць усім сэрцам зусім нецяжка, так, бо аддаў табе жыццё ўсё і смак Вуснаў сваіх сухіх, як у перавертня… […]

Шчасце…Гора

Над заросшай над поймай збялелай, дзе імгла разышлася ў бакі… На траве слёзы ранку знямелі – гэта слёзы мне роднай […]

Паны і халопы

Зарасла даўніной памяць нашага рабства, дзе быў пан, быў бяспраўны халоп. Дзе халопскія рукі не ў галіне мастацтва, а пад […]

Ты гэта зразумеў

Не верыў у злосць вайны, казаў: ” ды што там… а дзе ж яна цяпер?” На спачування не ахвочы смяяўся […]

Вось і ўсё

Знікла ты, як той даўнішні свет, З табой сустракаюся толькі ў снах… Ты празрыстай зрабілася, быццам вада, Адыходзіць з табой […]

Page 3 of 1012345678910