Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

Птушка

Таўраваў адзінотаю твары бязлітасны студзень, І шальныя вужакі пускаў пад нагамі людзей, Ну а мне загадаў: – Шэрай птушкай спяваці […]

Лэдзі на сінім кані

На ледзяным вакне Трызніцца далягляд… Лэдзі на сінім кані Ноччу спусцілася ў сад. Пары пярлінавай плынь Воблакам з вуснаў ляціць, […]

Зорка… і зноўку – зорка

Зорка… і зноўку – зорка… Шляха Млечнага крок… Крок нікуды… у морак… Ў бездань… Ў глыбокі змрок… Крок… і яшчэ […]

Мая песьня

Тонкімі нагамі жарабяці Пудзячы высокую траву, Уцякае маладосць па жыце, Пазабыўшы, што яшчэ жыву. Як ня клічу – а яна […]

Каляды

У стылым небе засынае вецер, Стала ціха ў садзе і ля дома, І ўглядаюцца ў акенца дзеці, Зорку выглядаючы, вядома. […]

Сястра

Як разгадаць, адкуль ты? Хто ты? Як цень злавіць праменнямі хутчэй? Ты выткана з ядвабу з пазалотай – Крылаты выгін […]

Зорыць восень пільна, ласкава

Зорыць восень пільна, ласкава Мне ў акенца цэлы дзень, Моліцца, маністам бразгае, Ціха ходзіць па вадзе; Падмятае лісце строямі, Пад […]

Восеньскае

Душуся моўчкі колкім комам Занадта справядлівых фраз… Цень парасона над галовамі, Ўсё болей аддаляе нас. Маўчыш, бясстыжы, ганарлівы, Спакойна жмурачы […]

Два катрэна пра каханне

Не ведаў літасці Амур-гарэза! Каханне ў сэрца засадзіў як нож, І мы гатовыя ўслаўляць лязо, І моўчкі паміраць, без інтарэсу… […]

Іранічнае

Жыў-быў руплівы вучанік. Чытаў ён груды тоўстых кніг І бездань мудрасці спасціг Ў надзеі сатварыць шэдэўры. Ды небарака быў не […]

Восеньскае каханьне

(пераклад з рускай мовы) Восень. Золкая волкасць, У лужах дрыжаць разводы… Сэрца шчыміць пяшчотай Стылай парою года. Пала лістком з […]