Беларуская паэзія

Вершы на беларускай мове

ПРЫГАЖОСЬЦЬ

Неадменным, неаглядным, недасяжным Золкам ад лагчыны басанож, Ў хусьце зрэбнае убраная, бязважка Па расе ступала Прыгажосьць. У вышынь санліва-безгалосую Заплятала […]

Дзе гальлё бурштынавых хваінаў

Дзе гальлё бурштынавых хваінаў Плыўка зыбае ў далонях небасхіл З рытму мернага зьбіваюцца гадзіны, Компас не знаходзіць палюсы. Нібы ўзяўшы […]

БЯССОНЬНІЦА

Не спытаецца і не запозьніцца, Праз сівы цыгарэтаў дым Прыйдзе госьцяй апрыклай бяссоньніца З позіркам непазбыўна тваім. Толькі трохі прымружыць […]

НОВЫ САВАНАРОЛА

Ад пачатку вякоў атрыманыя крыўды, калісьці Набалелыя ў прызьмерк лучынаў, між ясак грамніц, У купелях крынічных дарэшты сьвінцом наліліся І […]

Пад бальдахімам студзеньскай смугі

Пад бальдахімам студзеньскай смугі Пустэльнасьць гарадоў заснулых, Прасторы стомай вызваленых вуліц І ланцугі лятарняў скулі Між собку ходнікаў стаптаных берагі. […]

З “ВОСЕНЬСКІХ ЗАМАЛЁВАК

1. Лісьцё роспачна за вокнамі галосіць: “Восень, во-осень, во-о-осень!..” Бо сарве яго і панясе па сьвеце Вецер. І ляцець па-над […]

ROMANTіC GOTHіC (РАМАНТЫЧНАЯ ГОТЫКА)

Ценем самотным у чоўне У фасфарычным мігценьні сьвятла Між аблокаў начное роўнядзі Нетаропка яна плыла. Немата над дзявочаю постацьцю – […]

ЛОВЫ

Завершаны вечар хваёвы, Пад зорнаю коўдраю стаў. Я выправіўся на ловы Адчаю, што сэрца працяў. Няўздымную тую гатовасьць Мітрэнгамі век […]

Засыныла мора

Засыныла мора, Поступамі хваляў Перашэпт старонак У глыбінь хавала. Віславусы кніжнік – Жомчугавы ветах На свае паліцы Расстаўляў сюжэты, Дзе […]

Нас няма

Нас няма. Мы спачылі, сыйшлі ў небыцьцё, Гадаванцы сумніўнае славы. Адзінота і змрок. Толькі ветру выцьцё Набажэнствы па нас адпраўляе. […]

Традыцыі каханьня і вайны

Традыцыі каханьня і вайны Спрадвеку слаўныя надзейным гартам – Зямлі распнутай верны сын, Застрэміў памяць я дачкою акупанта. Каранаваныя арлы […]

АНЁЛАК

(калыханка) Княжыч цішай дыхае зямною, Дрэмле пушча, росіцца стажарам. З краю беспадступнага анёлак Да твайго ўзгалоўя прылятае. Прынясе пад пахай […]

СЬНЕГАПАД

Ноч мінула ў дрымоце мітрэнжнай: Сны – ня сны, нэўратычны каляж. Усьлед сьвінцовая непазьбежна Прыйшла раніца спакваля. Пераймаючы ў ночы […]